Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ve hiç bitmeyecekmiş zannıyla... Faniliğin mühranü an be an üzerimizde taşırken.
Düşündüren yorumunuz için teşekkürler. Değer kattınız.
İki nefes arası ne çok şey sığdırıyoruz yaşantımıza farkında olmadan bir yarısı hüzün bir yarısı sızı
.
.
Ve hiç bitmeyecekmiş zannıyla... Faniliğin mühranü an be an üzerimizde taşırken.
Düşündüren yorumunuz için teşekkürler. Değer kattınız.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta