Kul yatınca mezara, başlar sorgu ve sual
Didiklenir eksiksiz; baştan geçen her bir hal
Kimse bundan kalamaz, asla muaf, azade!
Böyle diyor kitapta, başka savlar hep muhal!
Unutma ki iptida; ona Rabbi sorulur!
Arkasından, Hak din’in üzerinde durulur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta