Bir sonbahar gecesiydi;
Yağmur alabildiğine çiseli,
Soğuktan buz tutmuştu elleri...
Dem tutmuştu yüreği,
Ve kan kan olmuştu gözleri...
Al al olmuştu yanakları,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




can dostum tebrikler... ne kadar sade ve yalın anlatmışsın o ilk duygularını. sevgi ve muhabbetlerimle
Vakit gece yarısıydı,
Ve “elveda” deme zamanı;
Yıldızlar ile mehtabın,
Sokak lambalarıyla insanların,
Ve...... ile Konyalı’nın...
Sonuna kadar bir solukta okunan güzelin güzeli anlatım kutluyorum gönlünüze sağlık sevgilerr
Güzel bir buluşma ve veda anı tasviri... Kutlarım kaleminizi Yücel bey...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta