ve gül...
ardına bile bakma giderken, sen hep gülerdin ben ağlarken bile..
ve gül...şimdi senin günün, bitirdin ansızın kopan o sızıyı..
kopardın acımadan.. ve gül...ağlıyor şimdi içimde
yarınsız bıraktın..yarınlarım varken..umutsuz bıraktın..
kestin, kalbinde atan o şah damarımı..
ve gül...zaten hep gülerdin sen ben ağlarken bile..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




o gülün selamı var efendim selamlar
Ne biçim gül müş o öyle
Yakıştıramadım ona söyle.
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta