Ve gittin…
Kalan bendim, dolunay kadar beyaz, gün ışığına yenik…
Mavilerde yüzümü gösterdim belli belirsiz, etkisiz…
Ve gittin…
Haykırışlarım sessizliğin kadar, çığlık çığlığa,
Ve şarkılarım sensizliği hıçkırmakta…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta