Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi sus sevgilim
Anlatmana gerek yok
Nedenleri, niçinleri
Bu özlem yeter sükut zamanı şimdi…
***
Son bölüm oldukça güzel......Tebrikler Sayın Kozkaman.......Kutluyorum değerli çalışmanızı.......
Abdulvahap yıldız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta