Beraber söylediğimiz şarkıları mırıldanıyor sessizlikler.
karanlık,bizim şarkımıza ithafen,
susuyor...
Yağmur bile ses çıkarmıyor çarparken kaldırımlara.
Sensizliğin ritmi bozulmasın diye,bulutlar bile çarpışmıyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta