Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Haydi çocuk,
Şimdi ağlayabiliriz ikimizde dilediğimizce
Parmaklarımıza kınalanmış acı ile
Silmeye çalışalım
Bütün zamanlara sinmiş ölümün nefesini.
ahhh zeynebimmmmmmm muhteşem sin yine
tam puan ve her zamanki gibi listemde
sevgilerimle
Gel çocuk
Sığın korkularınla bana
Adsız sokaklarımızda bir oyun oynayalım
Sokulalım birbirimize adresleri ararken
Isınırız belki,
şiirlerinizi hep severek beğenerek okuyorum zeynep hanım...
sevgiler..mutlu yıllar...ant
Bu şiir ile ilgili 32 tane yorum bulunmakta