Önce köprüler inşa et sonra üstünden geç
Beyazlamış birkaç saç telini görmezden gel bu aralar
Gözlerinin önüne getirme kapı önlerini
Çok daha ihtiyaçlıyım bu sefer
Ayrılıklara doymuyor koca göbekli akşam
Ezilmiş bir yaprak ve üşüyen bir ayak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta