Kaybolmuştu belki
Sigara dumanları arasında yüzüm…
Ruhum içten içe kuruyan bir ağaç gibiyken
Ve bedenim,
Yalnızlığımın ağırlığını
Omuzlarında taşıyamaz hale gelmişken
Ve hep gece yaşanıp,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




:) Ayrılık ve ardından tekrardan sevdayı kendi içnde buluş , güzel bir anlatım Tebrikler
Saygılarımla Serkan ÖZTÜRK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta