Ben soğuklar yazardım sabah şen uyruklu gezerdi güvercin kanatlarıyla.
Beni kara sular izlerdi kuyumu bulana dek asılsız kıvranırdım,
beyaz olmak gelmiyor içimden...
Ağlamak telaşı bir vahiye sebep olur da kapatır diye bekledim yansıyan renkleri.
Çok geç anladım haberi varmamış ne mektuplar kalmış sağanaklarda...
Sürüyle imrenir içime aşağılıklarda.
Heybesiyle dağıtan bi adamın sakallarından mürekkep damlarmış çok geç anladım.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta