Nə dəbdəbəli saraylarda böyütdü məni,
nə daxmalarda yaşatdı,
sadəcə orta bir evimiz oldu.
nə kimsədən yüksək yaşadıq,
nə də kimsələrin qarşısında alçalmadıq.
Bir üzümüz ağladısa,
bir üzümüz gülümsədi,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta