Öyle bir rüzgâr eser ki bazen,
yılların yorgunluğunu siler alnımızdan,
bir nefeste toplar unuttuğumuz bütün o anıları,
herkesin bir köşeye bıraktığı o küçük, kırık umudu.
Hissedersin avucunda çocukluğun tozunu,
o ilk düşüşün acısını,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta