---
Ve anlıyorum ki..
Ellerimi uzatıp, hayatı bir kenarından
yakalamaya çalışıyorum ama
o hep uçurumun kenarında çıkıyor karşıma.
Bu kez de ben korkuyorum uzanmaya
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Yok o öyle değil- korku var ya o korkudur - onu bir kere aştın mı- senin öne çıkman yada onun arkada kalması bir şey değiştirmez- his etmek için perdeyi kaldırmak gerek- yüreğine sağlık...
yaşamın her kıyısında bilindik uçurumlar var... hangisine düşülecek belirsiz. Ellerinizi uzatın bir kere olsun rüzgara karşı koymanın ne zararı olur. düşeceğini bilsen de...belki tutuşur zaman kim bilir...
Çok güzeldi şiir. Gönülden sevgiler..
Belki de karşınıza çıktığı yer değil de karşınıza çıkmış olması...
O korkular., eli uzatıp tutamamalar hayatın ıskalanmasının baş nedenleri...
Tabi zamanın ayarının bizlere göre yapılmamış olmasının bu olumsuzluğa katkısını da göz ardı etmemek lazım...
Kaleminize sağlık sayın Gündüz Çepni...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta