Yaşayabiliriz sel ormanında bir yazı
Bu soytarı benliğimiz yenilenir.
Anlıyorum yüzünün ürpertisini,
bizi annem büyüttü,biz acılarımızı.
Koşabiliriz pencereden atlayıp / gözlerimizden
bütün kıyı kentlere sesimizi bırakırız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta