ve yine anladımki İnsan
Kırılınca etrafında yanında Kimsecikler kalmıyor
KIRILAN daha bir güzelleşiyor,
daha hoş bir hal DAHA BİR LATİFLEŞİYOR.
Çünkü Kıranlar anlamasada, bilmesede
Allah,ı GÖNLÜMÜZE YERLEŞTİRİP nakş edip
Arkalarına bakmadan gidiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta