Masa üstünde ne güzel vazo var
Sahibi ona taze çiçek koyar.
Allı güllü en pahalılarından
Hatıra ona yakın dostlarından!
Ve hanesinde onu ev sahibi
Koruyup sayar kıymetli mal gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bizim içimiz güzel ya bir de anlayanımız olsa!?
saygılarımla:
rr.akdora
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta