Çocuktur evin neşesi derler de,
İlk fırsatta soldururlar gülmelerimizi.
Bir çiçeği doğasından koparır gibi
Birer birer, yok ederler gülmelerimizi.
Avuç içlerimiz terler korkudan,
Bir vazoyu kırmışız gibi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta