vazosundan düşmüş çiçek
uzağına serili bir yığın palmiye yaprağı
delice çağırır onu kendi duvağına
en tepede güneş
Basilikos soksun seni, lanetlendi gözkapakların
sunağın son yudumunu sunduğu an
o, benim yıldırımımdı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta