vazosundan düşmüş çiçek
uzağına serili bir yığın palmiye yaprağı
delice çağırır onu kendi duvağına
en tepede güneş
Basilikos soksun seni, lanetlendi gözkapakların
sunağın son yudumunu sunduğu an
o, benim yıldırımımdı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta