Vazgeçtim Yaşamaktan Seni

Uçsuz bucaksız deniz ortasındayım
Vazgeçtim yaşamaktan
İndirdim yelkenlerimi
Zamansız dolduran rüzgara
Beni bekleyen ıssız limana
İsyan ediyorum
Omuzumda yaşanmamış bir ömrün
Borca yazılmış bakiyesi var
Kimin ellerine uzansa ellerim
Göğsümde hasretin sıkışan feryadı var
Bilerek isteyerek tasarlanmış
Faili belli bir cinayete döner
Yüreğine dokunduğum herkes
Sen ıssızlığımda saklandığından beri
Her sessiz karanlık sokak bir yol
Gurbetime sığmayan yüreğinde
Yalnızım suskunum yorgunum
Yinede sana vurgunum
Acının anlam bulduğu
Yokluğun varlığa büründüğü ıssızlıkta
Ben yıkılan enkaz altında
Son nefesini veremeyen
Paramparça bir canım
Parçalanmış çöpe dönmüş vicdanlardan
Arta kalan çürümüş bir hanım
Duvarlarımda nemden kalma bir verem
Aklımda senden kalan küçük bir umut
Direniyorum
Çırpınışlarımın kanat sesleri var rüzgarda
Kırılan hayallerimin ermemiş muradı var
Gözü arkada kalanlarda
Ahh dile gelmemiş sevdaların çaresizliği
İnsan olan kıyar mı el değmemiş yüreğe
Ellerin
Ahh o her derde deva parmak uçlarından
Zehir akıtırsın damarlarıma
Bunca hınç öfke dert
Hangi ahın günahı
Hangi selası okunmuş
Namazı kılınmamış mevtanın
Ortada kalan enkazı