Ölürüm de vazgeçmem, diyordum ya hep;
Ölümü göze aldım, vazgeçtim senden...
Umarsızlığındır -bil- buna tek sebep;
Sözümü geri aldım, vazgeçtim senden...
Ömrüme yâr diye bir seni tanırdım,
Dünya çökse ben yine sana kalırdım...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta