Hayatta ilk defa yapayalnız ve çaresiz ve ıslak gözlerimle sessiz ve hırçındım kendime...
Yenildiğimi bilerek adım atıyor, sevgisiz yüreklere lanetler yağdırıyordum.
Suçum neydi? Suçlu muydum?
Kendime acıyarak, daha ne kadar yüreğimi aşağalayacaktım?
Oysa ben sevgiyi isteyen, dileyen taraftım...
Yeni bir hayatı da pek ala hakediyordum.
Ama ben durmadan,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




dolu dolu bir şiir okudum kalemin daim olsun saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta