Baktım zırvalayan, baş tacı olmuş;
Yazıdan vazgeçtim, sözden vazgeçtim.
Millî veznimiz bir köşede kalmış;
Hedeften vazgeçtim, izden vazgeçtim.
Alkışlanır oldu, atıp tutanlar;
Şiirin içine zehir katanlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




ESAT HOCAM
Hocalarımız vazgeçerse biz talebelerin hali nice olur... Oysa bizler sizlerinsayesinde sevdik heceyş, şiiri,sözü
kalem yazarken kelimeye çifte anlam yüklemeyi sizlerden öğrendik.. Vezini kafiyeyi sizlerden öğrendik..
vazgeçmek şiire yakışsa da bize yakışmaz..
ben tepkimi koyuyorum ve vazgeçmiyorum.
Gelecek neslin bizlere ihtiyacı var
yanılıyor muyum??
sizi, güzel yüreğinizi ve kaleminiz kutluyorum
selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta