Önce doğmaktan vazgeçtim hayatta,
Sonra büyümekten çocukken,
Oyun oynamaktan diğerleri gibi,
Hatta pamuk şeker yemekten.
Etrafımdakiler beni sevmekten vazgeçti,
Ben de onları sevmekten,
Ve de gülümsemekten.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Duru, akıcı, gerçek...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta