Vazgeçtim Şiiri - Fatih Çakıcı

Kendime söz verdim bin kere
Adını anmayacağım diye
Tersine döndü dilim
Yine
Dudağımda sen
Içimde zehir

Küllerin içinde arandın
Kendimi yaktım
Seni sandım
Bir gülüşün kaldı boğazımda
Gitmiyor
Gitmiyor
Darlandım

Ah vazgeçtim
Senden değil
Kendimden
Yolumu kestim
Dönmesin diye dünlerimden
Ah vazgeçtim
Kalbimi sürdüm üstünden
Yine de sen
Hep sen
En dibimde gizliden

Sensizliği giydim omzuma
Dar geliyor
Düşüyor boynuma
Geceden kalma bir suç gibi
Yüzüme vuruyor adın durmadan

Affetmek istedim
Başaramadım
Sildikçe izini
Çoğaldın
Bir bedel varsa bu hikâyede
En ağırını ben üstlendim
Yandım

Ah vazgeçtim
Senden değil
Kendimden
Yolumu kestim
Dönmesin diye dünlerimden
Ah vazgeçtim
Kalbimi sürdüm üstünden
Yine de sen
Hep sen
En dibimde gizliden

Beni benden söküp aldın
Adımı unuttun
Kendin kaldın
Ben ise her adımda
Yeniden sana çoğaldım (offf)

Ah vazgeçtim
Senden değil
Kendimden
Yolumu kestim
Dönmesin diye dünlerimden
Ah vazgeçtim
Kalbimi sürdüm üstünden
Yine de sen
Hep sen
En dibimde gizliden