Zaman su misali akıp gider çaresiz
Farkı yok, yaş ha elli olmuş ha on sekiz
Yüreğim kördüğüm gönlüm sevgisiz
Hayaller tükendi, umuttan vazgeçtim
Ne hayat benim ne de zaman
Ümitlerim tükendi yarınlardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkürlerimle...
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Teşekkürlerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta