Gidiyorum kollarımı savura savura
Yolum çıkar karanlığın bağrındaki ışığa
Söndürdüm gündüzü, tutuldum ay'a
Vazgeçtim güneşin ta kendisinden
Yazıyorum heceleri ısıra ısıra
Kalem yazmaya mahkum yakınsa da
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta