vazgeçtim gönlüm
vazgeçişlerden
kapılar yeniden açılsa da
vazgeçtim
titremekten,
sevmekten
vazgeçtim
ellerimin kirinden...
sorma bana birşey
siyahsa incilerin en güzeli
benim memleketim kefen altında
gidiş gelişler netameli
düşler hep hayra yorunmuş
dilde bir kederin başlangıcı
bilmem ki
bilmem ki...
vazgeçtim gönlüm
yollarımın ışığı artık sönük
iki kişiliktir hayat
sinema localarında
değildir yaşam
bir rolun arifesinde değildir sevgi
uzadıysa günün hayra yorma
yorulur sonra ellerin.
vazgeçtim gönlüm
vazgeçtim vazgeçişlerden
gece boyunca yürümekten
düşmekten düşümden
vazgeçtim..
Kayıt Tarihi : 12.1.2008 22:09:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Ünal Çağabey](https://www.antoloji.com/i/siir/2008/01/12/vazgectim-105.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!