İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Robotlaştık, mekanikleştik, maddeleştik; sevdayı, sevgiyi, paylaşmayı, dayanışmayı ve başkalarının derdi ile dertlenmeyi unuttuk…Ne kadar güzel anlatmışsınız... Ne kadar çarpıcı…Teşekkürler!
Ne yazık ki öyle oldu haklısın gerçekten bu arada teşekkür ederim yorumunuz için...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta