Ne kadar çok sevdiysek,sevilmedik bu dünyada
Bir sevda uğruna mahkum olduk ağlamaya
Ve tövbe ettik sevmeye bir daha
Artık şu kahpe dünyanın bir önemi yok gözümüzde
Sadece yaşayan aşktı bizim özümüzde
Artık size bırakıyoruz şu yalan dünyayı
Yaşayabildiğiniz kadar yaşayın gönlünüzce
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta