Tekrar korktuğum şey başıma geldi..
Yada bir oyunun daha sonuna geldik.
Perdeler kapandı, ışıklar söndü, ben hala yerimden kıpırdayamadım.
Zaman alacak biliyorum, çok zaman alacak.
Kulakların sağır olacak seni andığım her gecede.
Başka kadınların seslerini duymayacaksın, sevişmelerin sessiz kalacak.
Geçip gidecek hayat önünden, sen geç kalacaksın.
Çünkü beni bırakacaksın ardında, sen gitsen bile aklın kalacak, kalbin kalacak..
Kıyamazsın bana, biliyorum. Herkes biliyor.
Fakat bu öyle bir yangın ki, bir tek ben tutuştum. Öyle yüksek ki içinden yüzüme vuran dalgalar, bir tek ben boğuldum.
Düşündüğün kadar günah işlemedim ben, çünkü hala ağlayabilecek kadar masumum.
Sana tekrar güvenebilecek kadar saf..
Bir yanım öylesine çocuk ki, saçımı her okşadığında babam geliyor aklıma.
Ne güzelde uzatmazdı ellerini bana, ne güzelde yaslatmazdı başımı omuzlarına.
Ama bilirim severdi beni.. Bu yüzden sizi birbirinize çok benzetiyorum.
Çünkü sende, küfür ederken bile öylesine seviyorsun ki beni..
Acıta acıta..
Ve bende o kadar utanmaz oldum ki, yapma dedikçe öpmek istiyorum seni..
Dokunma dedikçe ezberlemek tenini.
Bir şey var, biz uzaklaştıkça bizi birbirimize çeken bir şey.
Uzaklaştıkça çoğalan, dayanılmaz olan..
Ya birbirimizi yakacağız biz bu gidişle, yada bizim adımıza konuşan dilleri.
Başka bir yolu yok bunun. Benim bütün kapılarım sana açılıyor, senin bütün paranoyaların bana..
Nasıl bir engel bu aramızdaki, nasıl bir haksızlık.
Saçlarından köprüler yapmışsın, kıyıp üzerlerinden geçemiyorum.
Bazen diyorum ki, birbirini hak etmeyen o kadar insan bir aradayken biz birlikte olamıyoruz ya, adaletini sikeyim dünya!
Sonra durup düşünüyorum, bunca yıl sonra birbirimize açtıysak gözlerimizi, yukarıdakinin de bir bildiği vardır..
O yüzden vazgeçmiyorum.. O yüzden gurur denen şeyi öldürüp bu denli yüzsüzleşiyorum..
Hayat, bu dünyada hiçbir şey kalıcı değil oyununu annem üzerinde göstermiş olsa dahi ben vazgeçmeyeceğim..
O yüzden, gitme.. Omuzlarını gere gere içinde dolaştığın bu ev, senin evin.. Arkanda yalnız bıraktığın kadın senin kadının..
Bana ölenle ölünmez deme, bunu iyi bilirim. Ama ölenle de yaşanmıyor sevgilim, o yüzden gitme derim..
Kayıt Tarihi : 3.12.2013 21:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!