Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mutluluk eksi acı, kederi götürmüyormuş
Sevilmek için sevmek yetmiyormuş...
ne güzel dizeler sayın Özgöz...
sevilmek için sevmek yetmiyor ama bizler ne kadar da acı çeksek,sevmekten asla vazgeçemiyoruz.aşkı gizemli kılan da bu kalp ağrıları olsa gerek.
saygılarımla...
hüsamettin GÜNAÇTI
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta