Nasılda alışmışlar, pervanesinin hışmına balıklar,
Ne tuhaf, hiç çarpmıyor denizanalarına vapurlar.
Her zaman ki gibi turuncular, can yelekleri,
Ama gökyüzü değil mavişimiz bugün, orman rengi.
Nede fena kokarmış ufuktaki bacaların tütsüsü,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta