Vazgeçiş Şiiri - Mustafa Emre Gökdal

Bir zaman kalbimde adınla doğardı sabah,
Şimdi sessiz bir akşam gibi içimde siyah.
Eskiden gözlerin umutla dolardı bana,
Artık sadece uzak bir rüya, kırık bir sabah.

Çok sevdim, inkârı yok, içim hâlâ bilir,
Ama bazı aşklar insanın kaderi değildir.
Bekledim yollarında, yıllar gibi uzun,
Meğer kalbim sana değil, hayaline esir.

Bir zaman adını yazdım gökyüzüne, yıldız yıldız,
Şimdi bakıyorum da hepsi sönmüş, hepsi ıssız.
Ne sana kızgınım artık, ne kendime kırgın,
Sadece öğrendim: bazı kalpler bize yersiz.

Artık ne bir mektup var sana, ne yarım söz,
Kalbim yavaşça kapandı, yoruldu bu öz.
Sevgi bazen bırakmaktır, öğrendim sonunda,
Ben seni değil… senden kalan hayali bıraktım, söz.