Vazgeçer mi yağmur, şemsiye açılınca?
Kaçar mı kır çiçekleri, onları koparınca?
Hiç küser mi kelimeler, kitaplarda unutulunca?
Susar mı hiç bülbül, gülden cevap alamayınca?
Çayırlarda coşan bir küheylan, hiç “dur” denir mi ona şahlanınca?
Kesilir mi gül bağından, bülbül güle bağlanınca?
Ne vaktinden önce doğar güneş, ne vaktinden sonra ay.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta