Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Vazgeçememek nedir bilir misin, Gökhan can?
Hani birden dünya bomboş, senden başka kimse kalmamış gibi gelir ya, işte o boşluğun içinde kulaklarında çınlayıp duran bir sestir “Vazgeçememek”!
O sesin seni koşar adım götürdüğü uçurumun kenarıdır “Vazgeçememek”!
O uçurumun kenarında, bir an gelip de düşeceğini bile bile, sadece beklemeye konumlanmaktır “Vazgeçememek”!
Yüzünü ne kadar gökyüzüne çevirsen de, o özlediğin maviyi görememektir, “Vazgeçememek”!
Nefesinin yetmeyeceğini bildiğin halde çaresizce, o koyu gri gökyüzünün dört kanatlı rüzgârlarıyla yarışmaktır, “Vazgeçememek”!
Sonu olmayan bu uçurum altında, canına saplanmak için bekleyen dikenleri bildiğin halde yine o gül kokusunu duyabilmek, ondan “Vazgeçememek”tir tek seçimin…
Harikasın… Yüreğin dert görmesin inşaAllah…
Sevgilerimle…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta