Güzelliğin değil ruhunun naifliğidir insanı büyüleyen.
Belkide ondan çekildi ruhum sana bilmeden.
Bakışlarının derinliğineyse düştüm kaldım istemeden.
Ne olur gitme vazgeçemem artık senden.
Sesini duyduğum anda içim titredi birden.
Demek ki bunu bekler dururmuşum ezelden.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta