Kafam sema gözüm bulut yağmur bol
Ufkumu buladıp sel etme vazgeç
Kelime pınarım taşmış iken dol
Bent tutup çevremi göl etme vazgeç
Fikir kümelerim sır vermez yada
Umut bebelerim düşer feryada
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Umut kanattır sudaki balığa.
Ve beni bensiz seviyordu.
Mutluyduk.
Mutluluktan başım dönüyordu.
Ve dünya çok yoksuldu.
Beni şems vakti duaya çağır unutma.
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta