ıssız sokakların konuşkan bekçisi
kaldırımlara ağır geliyor yorgunlukların
vazgeçişinin öyküsü bir gece
yılkı atının nal sesleri çınlatıyor kulaklarımı
beterin beterinde savruldu düşlerim
geçmez onmaz bir yara
sarılıyor dört elle hayata
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok şık bir şiirdi,candan kutluyorum sayın şair,saygılarımla...
iyi ki şiir var...
kutlarım sevgili dostumu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta