Eteğinin ucunu öpmek geldi içimden,
Devirince ardı ardına dubleleri,
Hayatın kocaman hiçliğine,
Sevdamın piçliğine oturup ağladım.
Öldürsem mi kendimi bu şafakta,
Nereden sızacak bu kan,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Sonra sevdan geldi oturdu
Tam yüreğime
Eteğinin ucunu öpmek geldi içimden
Kırıldı kadehler ardarda, ayıldım birden
Vaz geçtim, vaz geçtim kadınım
Kendimi gebertmekten.
insan kadehleri yuvarlayınca yaptığı hareketlerinde farkına varamıyor demek ki...arabesk içmemek gerek sayın arslan...
Kızasın diye dökerim berduşluğumu
Mısralarımdaki uyaklara ...İşte Esel Arslan...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta