Duman duman hasret çöktü içime,
Ardındayım geçit vermez dağların.
Hep niyetlensem de vuslat göçüme,
Sarmalında çırpınırım ağların.
Ay ve güneş birbirini kovalar,
Aydınlanır bütün dağlar ovalar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim, var olunuz efendim.
Selam ederim.
Oldukça akıcı ve kulaklarda güzel bir ses bırakan şiiriniz için tebrikler..
Teşekkür ederim, var olunuz efendim.
Selam ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta