Vay ki vay Şiiri - Hadi Çağlar 2

VAY Ki VAY
Yaya yürümekle gide gide yol bitmez.
Yorgunluktan dermansızlıktan ayaklar bir adım gitmez.
Yürüdüğümüz yollar tıkandı geçit vermez be gardaş,
Yaş kemaline erdi artık, kimsenin kahrı çekilmez.

Şu memlekette eğriye dolanan ne kadar insan varmış.
Vallahi hepsi yalanmaktan ihanetten nasibini almış.
Menzile ermeden yollar kapanmış tarumar edilmiş,
Kimi hayatından olmuş kimi yaralı yarı yolda kalmış.

Bir zamanlar neydi o vefakarlık sadakat.
Eser kalmadı hiçbirinden dostluklar bozuldu bayat.
Makam mevki çıkar unutturdu insanlığı gönüller boş,
Egoistler meydanlarda dolaşır rahat rahat.