Seyyah olup çıktım gezdim alemi
İçten içe yaktı yandırdı beni
İsyân ettim ele aldım kalemi
Koğu gıybet edenin vay haline vay
*
Ferhat Şirin için dağları delmiş
Kerem hep Aslı’nın peşinden yelmiş
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Tebrik ve teşekkür ederim Müzeyyen Hanımefendi. Ne kadar önemli bir konuyu anlatmışsınız. Gerçekten gıybet toplumsal yara. Yüreğinize, kaleminize sağlık. En içten selam ve saygılarımla. .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta