vây gönül eyvây gönül vây gönül vây vây gönül
mahkemede kendini aşk mahkumu say gönül
düşersen eğer bir gün mahkeme-yi kübraya
mahkemeye derdini korkma bir bir say gönül
dilerlerse illa ki yakmak ateşte seni
'yâ nârî kûnî berden...' ayetini yay gönül
vây gönül eyvây gönül eyvây gönül vây gönül
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




'gönül' redifli o eski şiirden ve onun nazîrelerinden aldığınız solukla çok güzel bir temayı işlemişsiniz.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta