vây gönül eyvây gönül vây gönül vây vây gönül
mahkemede kendini aşk mahkumu say gönül
düşersen eğer bir gün mahkeme-yi kübraya
mahkemeye derdini korkma bir bir say gönül
dilerlerse illa ki yakmak ateşte seni
'yâ nârî kûnî berden...' ayetini yay gönül
vây gönül eyvây gönül eyvây gönül vây gönül
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




'gönül' redifli o eski şiirden ve onun nazîrelerinden aldığınız solukla çok güzel bir temayı işlemişsiniz.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta