vây gönül eyvây gönül vây gönül vây vây gönül
mahkemede kendini aşk mahkumu say gönül
düşersen eğer bir gün mahkeme-yi kübraya
mahkemeye derdini korkma bir bir say gönül
dilerlerse illa ki yakmak ateşte seni
'yâ nârî kûnî berden...' ayetini yay gönül
vây gönül eyvây gönül eyvây gönül vây gönül
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




'gönül' redifli o eski şiirden ve onun nazîrelerinden aldığınız solukla çok güzel bir temayı işlemişsiniz.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta