Düşünün; dün ne idik, bugün ise ne olduk?
Kendimiz ettik, evet yine kendimiz bulduk.
Hayalimizde hiç olmayanlar gerçeğe döndü,
Ki, uğruna can verdiğimiz nurumuz söndü.
Makam, mevki ve servet kör etti gözümüzü,
İkbal için sattık sevdamızı, özümüzü.
Sürüverdiler ağzımıza bir parçacık bal,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta