İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı
Hissederim varlığını,
Bilirim O bu şehirde,
Kurtarın beni der gibi,
Boğuluyor bir nehirde...
Bensizliğin rüzgarından,
Bana savrulmuş olmakta,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Haberi muştulayın Can'a, sevgili tez gelmiş bahara....
10 numara
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta