Ruhumu eritip baldıranla leyle koştururken,
Arkamızda isyan, arkamızda yorgun zambaklar.
Nedamet ki yakıştıramadığımızdı asla zamana
Asla... vaveyla ve veyla ki veyla
Nâr-ı hicrana benzer soluğun ki uzakta,
İşarettir vuslata, ibadettir semada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta