Ana rahminde çocuk, ''Vav'' halinde görünür,
Dünyaya gelir gelmez, esresiz ''Elife'' bürünür,
Dik geldiği hayatta, ne hikmetse sürünür,
Yaratıldığı gibi kalamaz, nankördür ademoğlu..!
Ne istemişse verilmiş, eksik arasa da bulamaz,
Aklı olsa da çalıştırıp, yaratılış gayesini anlamaz,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta